طمع از خير كسان ببريد - political education

تربیت سیاسی

 


پست الکترونيک

جمعه ۱ آبان ،۱۳۸۳

طمع از خير كسان ببريد

 

طمع از خير كسان ببريد

 

حضور نهادها و تشكلهاي سياسي و كاركردهاي كه آنها  در جامعه بازي مي كنند ، بررسي و كالبد شكافي عملكردشان را امري ضروري ساخته است، خاصه در شرايطي كه جناح اصلاح طلب  در  فقدان برنامه ريزي استراتيك و عملياتي در حدود يك دهه ، به مغاك در افتاده است.در واقع در افتادن در گرداب "چه كنيم چه نكنيم" در دقايق نود بازي سياسي انتخابات رياست جمهوری، حكايت از  ناپختگي  فكري بازيگران  صحنه سياسي  در دو زمينه ذيل دارد:نخست آنكه كساني كه امروز سكان تحولات سياسي و اجتماعي جامعه را در دست دارند ، به دليل نابهره گيري از خرد خويش ( دانايی ) و در اصل به جهت تربيت نيافتن در حوزه عقلاني ، به جاي در حد كلان انديشيدن و در حد خرد عمل كردن ( از برنامه ريزي  راهبردي به برنا مه هاي اجرايي رسيدن) در اندازه خرد عمل مي كنند و تنها شاهد نتايج عملكرد خود در حد استراتژيك مي باشند. به عبارت ديگر به استقبال حوادث ( تهديدها و فرصت ها  ) نمي روند ،  بلكه منتظرند تا اگر رخدادي بر آنها نازل گرديد ، بينديشند.

 دوم آنکه متأسفانه در جامعه ايران ، گروه ها و انجمن هاي سياسی آنچنانكه افلاطون ازمردان سياست توقع ميداشت ، چندان بهره ای از خويشتن داري ، عدالت ، شجاعت و دانايي نبرده اند.  اين بدين سبب است كه در جامعه ما ، نيروهاي تأثيرگذار به جاي اينكه رابط ميان شهروندان و دولت باشند ، تمامي همت و تلاش خويش را در مبارزه سياسي ، صرف كسب منصب دولتي مي كنند . اين در حالي است كه در جامعه مدني ، كوشش نيروها و گروه ها ، بيشتر بايد مصروف دفاع از حقوق شهروندان و افزايش پاسخگويي دولت در قبال مردم باشد . بدين لحاظ گروه ها و نيروهاي اجتماعي و سياسي در ايران ، تا زماني منتقد دولت هستند كه قدرت به دست نگرفته اند و همين كه بر اريكه قدرت پاي نهادند ، نقش مدني خويش را به ميزان زيادي به باد فراموشي مي سپارند . طمع نيروهاي اجتماعي براي رسيدن به قدرت دولتي در ايران بزرگترين مانع تحقق جامعه مدني است .نمود اين نوع عملكرد را در تمامي گروههاي سياسي جامعه ميتوان ناظر بود ، فقط لازم است نگاهي بيندازيد به عملكرد نمايندگان اصلاح طلب در دو دوره گذشته كه تا هنگاميكه قدرت و منافع خويش را در خطر جدي نديده بودند ، حضوري فعال در بازخواني حقوق شهروند  نداشتند و از بست نشستن و اعتصاب سراغي نمي گرفتند. انجمن ها ، اصناف و گروه هاي اجتماعي در جامعه سياسی بايد ميل خويش را از منافع شخصي بگسلند تا بتوانند به نقد ارباب دولت مبادرت نمايند . به قول عبيد زاكاني ، طمع از خير كسان ببريد تا توان بر ريش مردم خنديد .

 

محمد رضا نيستاني

پيام هاي ديگران ()


,